Í nótt lá ég andvaka. Thegar madur liggur andvaka reynir madur hvad madur getur til ad sofna en samt sem ádur fara alls konar hugsanir ad fylla hugann og út frá thessum hugsunum getur madur ekki sofnad. Thannig er thad allavega í mínu tilviki. Ég fer ad skipuleggja allt sem haegt er ad skipuleggja; morgundaginn, naestu viku, naesta ár. Thegar ég var búin ad skipuleggja allt sem haegt er ad skipuleggja fram í tímann nádi ég í ipodinn minn og fór ad hlusta á tónlist. Don`t worry-be happy med Bob Marley hljómadi fyrst og tha fór naesta hugsanaflód af stad sem hélt mér vakandi naestu tvo tímana.

Thid hafid eflaust flest hlustad á Don´t worry- be happy. Thetta lag er taer snilld og segir svo mikinn sannleik. Ég laerdi thessa speki fyrir thremur árum eda svo thegar ég bjó úti í Brasilíu. Fyrir thann tíma hafdi ég endalausar áhyggjur og var sjaldan ánaegd. Krofurnar vorus vo miklar. Ef ég fékk undir 9 ì medaleinkunn var ég óánaegd- jafnvel tho ég vaeri haest i bekknum. Ef ég  var ekki med besta tholid í píp testi var dagurinn ónýtur. Stundum gat ég ekki sofnad á kvoldin fyrir kvída ad ég aetti eitthvad ógert sem ég kaemist ekki yfir- jafnvel tho thad vaeri eitthvad sem skipti engu máli. Ég var med fullkomnunaráráttu af háu stigi og tholdi aldrei ad tapa. Ekki thad ad ég eigi audvelt med ad taka tapi í dag, en thad hefur tho margt breyst til batnadar.
Ad eyda heilu ári í landi einsog Brasilíu kenndi mér svo ótal margt. Ég laerdi gledi, ég laerdi áhyggjuleysi en fyrst og fremst laerdi ég ad njóta hamingjunnar. Ad vera innan um fólk sem alltaf er glatt, kyssir og knúsar og getur gefid endalaust af sér án thess ad eiga neitt annad er dásamlegt. Thad fólk er raunverulega hamingjusamt af tvi thad gefur og thiggur ótakmarkada ást og umhyggju. Thad er hamingjusamt í einfaldleikanum án thess ad eiga stóran jeppa, flotta íbúd eda mikla peninga. Efnishyggjan grefur undan hamingjunni tbi hún girnist alltaf meira og meira. Efnishyggjumadurinn verdur aldrei ánaegdur, hann á aldrei nóg.

Ég vil meina ad sé madur ánaegdur inni í sér tha skiptir engu máli hvar madur er staddur í heiminum. Ef madur er hamingjusamur tha er lifid svo miklu audveldara, thu getur gefid meira af ther og faerd meira til baka.

Svo er líka annad sem madur laerir á svona ferdalogum. Thakklaeti. Thakklaeti fyrir thad sem madur á. Thakklaeti fyrir oll taekifaerin sem madur hefur, ólíkt svo morgum milljónum sem ekki hafa taekifaeri til ad gera svo margt, s.s. ad mennta sig, ferdast, vinna eda hafa jafnvel ekki taekifaeri til ad upplifa morgundaginn.
Thad er ekki spurning ad thetta hvetur mann áfram til ad nýta sín taekifaeri og gera ávallt eins vel og madur getur í ollu tvi sem madur tekur sér fyrir hendur.
--------------
Langt sídan ég hef komid med hugleidingu. Thad er enn margt sem brennur á manni tho madur hafi ekki alltaf tíma til ad koma tvi á blad/skjá. Gaeti sagt svo mikid meira um thetta málefni, en thad verdur ad bida betri tíma.

Í augnablikinu erum vid á rútustodinni í La Paz og tokum naeturrútu í kvold til Sucre.